Dankbaar beschaamd

Twee weekenden per jaar
Helemaal alleen met elkaar
Geen kind, geen mens, geen ellende
Twee dagen niets, slechts de bende
Van onszelf, en ook nog de rust
Een boek, een bad en een man die me kust.
Mijn vaatje loopt vol met geduld en liefde.
Onmisbaar, een zegen en zalig genieten.
Dan zie ik de moeder op straat
In Irak of Syrië, verjaagd
Geen eten, geen man, slechts ellende,
Voortdurend gejammer, één grote bende
Van duizenden, allen met niets
Dan wanhoop en woede en angst en verdriet.
Dankbaar beschaamd, verdrietig tevreden
smeek ik vrede voor haar, en een liefdevol leven.

Permanent link to this article: http://www.leeslinda.nl/?p=848

Leave a Reply

Your email address will not be published.