«

Nov 12 2018

Print this Post

Pick your battle – and still lose

Ik zwaai hem zo lang mogelijk uit en zie dat hij steeds om kijkt, om te zien of ik er nog sta.
Schattig? Nee hoor, doortrapt…

Het regent. Het is niet koud, er is geen sneeuw. Het regent alleen. En ik heb besloten dat dat de grens is: er moet iets over dat t-shirtje. Anders loopt hij de hele dag met een nat geval en wordt hij ziek. Denk ik.

Korte broek prima, maar wel even een jas aan. Dat is haalbaar toch?

Onderliggende gedachte: wat zullen andere ouders en erger nog de juffen zeggen als hij doorweekt op school aan komt? Verwaarlozing, of waardeloos opvoederschap!

Ik heb toch nog wel érgens overwicht?

Manlief heeft zich al teruggetrokken in zijn werkhok. Niet zijn battle, ik sta er helemaal alleen voor. Sancties, redelijkheid en ja, zelfs opgeheven handen gooi ik in de strijd. Kindlief stampvoet, huilt diep verdrietig en begrijpt er niets van. Hij wordt niet ziek, het is veel te warm en hij wil het toch gewoon niet.

Hij is 8. Ik 42.

‘Pick your battle,’ hoor ik heel kalm uit de werkkamer.
‘Ja, dat doe ik, dit is hem.’ En die zal ik toch wel winnen?

Stilte.

Prima, geen winterjas, dan maar een vest.  Ik trek hem om zijn nog steeds tegenstribbelende lijf en vouw snel zijn tas erom heen. Hup, de achterdeur uit. Bij de voordeur heeft hij hem al weer uit, maar nu is al mijn redelijkheid verdwenen. Dankbaar voor de wijk waar niemand op elkaar let trek ik hem met geweld naar binnen en opnieuw zijn vest aan, en duw hem op pad.

Gewonnen!

‘Tot vanmiddag schatje’, zemel ik. Geen zwaai, geen doei, zelfs geen lang verhaal meer. Boos. Heel af en toe draait hij zijn hoofd heel even om, maar trapt woedend door. De straat uit, de bocht om, even uit mijn zicht en dan weer naar links het paadje door, de volgende straat in. Een schimmetje is het nog. Kom toch binnen, hoor ik uit de werkkamer, maar ik wacht.

Ik ken mijn pappenheimer. Het schimmetje stopt achter een hegje. Zonder dat ik kan zien wat hij doet, weet ik het. Hij bukt. Staat op. Ik zie een blote arm… en drie tellen later beweegt het figuurtje de straat uit.

Bevrijd.

Gewonnen!

Permanent link to this article: http://www.leeslinda.nl/?p=1390

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>