«

»

Mar 15 2018

Print this Post

Wie is de mol

Ik zag het echt niet. Dat wist ik van te voren al, daarom wilde ik ook helemaal niet kijken. Maar onze drie molloten hadden er aan gesnuffeld en zo kregen we er een gezinsmoment bij. Al ging ik ondertussen soms toch even iemand bellen of stiekem WhatsAppen, met een kind in mijn oksel.

Natuurlijk houd ik best van een spelletje maar als er teveel verborgen agenda’s, bluf en theater aan te pas komen ben ik weg. Als ik jou niet kan geloven op je blauwe ogen, als ik achter jouw woorden moet zoeken naar je intenties, en als ik weet dat jij denkt dat je weet wat ik denk en dat jij dan waarschijnlijk net iets anders hebt gedaan dan wat jij denkt dat ik zal denken ….

Dan word ik dus gek. Woedend. Moordzuchtig. Het spel Koehandel is ook zo’n spel. Killing voor de sfeer, dus inmiddels verboden te spelen door de twee volwassenen in dit huis.

Op zoek naar de mol is iedereen en alles verdacht. Bondjes, fanatisme, het is allemaal smerige schijn. Daar ben ik dus te naïef en goedgelovig voor, mijn oprechte fundering wankelt en ik haak af. Rood scherm. Dat ligt ongetwijfeld aan mij, wereldvreemd en sociaal onhandig als ik ben. Fine. Ze mollen maar zonder mij.

Er komt nog een ander element bij waardoor ik mijn afkeer van het programma durf te generaliseren. Omwille van de kinderen – ik doe alles voor ze – heb ik de finale teruggekeken. Bewijs mij dan maar dat ik het had kunnen weten, dat ik de mol had kunnen vinden. En wat schetst mijn zelfgenoegen: dat bewijs is er dus niet. Netjes weggeknipt, achter gesloten deuren, off the record. De mol was voor de kijkers diep de grond in gedoken, onvindbaar.

Toegegeven, voor zijn tegenspelers was hij natuurlijk een stuk dichterbij, dus knap gedaan. Respect. Maar voor het gepeupel dat zich graag via een scherm laat bespelen onmogelijk om te ontmaskeren.

Frustrerend, onverteerbaar. En zinloos dus om elk jaar weer te proberen het te raden. Kan dus niet.

God is de mol, zei onze fanatiekste molvolgeling. Onzichtbaar, weggeknipt maar ondertussen haalt hij de ene na de andere mol actie uit die wij vervolgens niet kunnen traceren. Een zwart gat, blinde vlek. Diep onder de grond. Gek wordt het joch daar van, of eigenlijk loopt hij ervoor weg. Net als ik voor de TVmol. Ik zie het niet dus het is er niet. Wat er achter de schermen gebeurt kan ik niet vatten dus wil ik het niet weten. Ze zoeken het maar uit, maar wel zonder mij. Ik geloof er niet meer in.

Ik zoek naar de parallel en die loopt scheef maar is er ergens ook weer wel…

Open mijn ogen voor wat onzichtbaar is

Permanent link to this article: http://www.leeslinda.nl/?p=1346

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>