(Voor-) Beeldscherm

‘Maar mam, dit was geen schermtijd, we keken de film toch op de muur?!’

Met glazige ogen staat hij zijn argument  te verkopen. Hij verliest. Dat is helder als uh…

Noem me ouderwets of streng, maar in ons huis is schermtijd schaars. Tevens staat het bovenaan de lijst van kwijt te raken voorrechten in geval van overtredingen en langdurig irritant gedrag.

Wii, Ipad, laptop en pc, het mooiste speelgoed in huis als je het zoon 1 vraagt. Het enige speelgoed ook trouwens, vindt hij. En er mist natuurlijk nog een telefoon, een Wii-U, een Xbox en een playstation….

Nummer 2 begint in dat spoor mee te lopen, hoewel hij gelukkig genoeg afleiding vindt in Lego, tekenen, stokken en steentjes en en en … Als hij maar weet dat het glaswerk op stand by staat kan hij in een wc rolletje nog een supersoninsche helicopter zien. Wat een creativiteit komt er dan vrij, genieten! Zoon 1 blijft bij afwezigheid van de verslavingsapparaten steken in een voetbal encyclopedie of hartenjagen, om bij herhaling te proberen toch iets online op te zoeken, te kijken of te spelen. Nee dus. Tijden zijn duidelijk en dat is nodig ook. Nummer 3 slaapt zo ongeveer in de LEGO bak dus is nog goed af te leiden. En dat wil ik graag zo houden. Maar hoe houden we onze poot stijf, als zij schermen dat elders wel de hele middag een tv of Wii aanstaat? Niet belangrijk, zul je zeggen, jouw huis, jouw regels, en zo is het ook en zo gaat het ook. Maar toch…

Hoe erg is het eigenlijk? Worden kinderen echt asocialer, a-creatiever, agressiever en passiever als ze teveel uren achter schermpjes doorbrengen? Ligt aan de spelletjes die ze spelen, zal iemand zeggen. Ligt aan het kind, zal een ander aandragen. Ligt aan het overige dagprogramma van het pc-monster, noemt een derde. Allemaal waar, het is maatwerk. Dus heeft elk kind zijn eigen regel.

Of toch niet, want in het zelfde huis? Geef ik kind 1 meer vrijheid, dan heeft hij binnenkort een extra bril in de vorm van rechthoekig glaswerk en kan ik hem ‘s avonds naar zijn bed sleuren. Kind 2 zal waarschijnlijk na een paar uur al zijn wc rolletje weer opzoeken en kind 3… Dat weet ik echt niet.. En ik durf het experiment ook niet uit te voeren;)

Dus doen we maar wat. Nee, we doen maar wat bij ons past. Dus een half uur op de Wii  of iPad en een uurtje tv kijken blijft nog steeds ons barbaarse beleid, met natuurlijk de nodige flexibiliteit. Bijvoorbeeld tijdens een EK 😉 Niet veel nee, als ik kijk naar sommige huishoudens in mijn omgeving. Best prima volgens media opvoeders. En oké volgens ons eigen normen. Denk ik.

Dat brengt me dan gelijk bij mijn eigen glaswerk en het grenzeloze gebruik daarvan. En dan heb ik het niet over ramenwassen;) PC is voor werk en mail. FB is werk en privé en de scheidslijn is akelig breed en grijs. Mijn telefoon, WA dus, is om sociale betrokkenheid te tonen en natuurlijk voor alle kinderregeldingen… uhuh…

Hoe moet dat trouwens als kind 1 ‘straks’ een telefoon krijgt, wanneer dat dan ook wezen moge?!

Oké. Noem me ouderwets of streng. Maar ik zet ook de schaar in mijn eígen schermtijd. Om mijn creativiteit te vergroten, het aantal prikkels te verminderen. En vooral ‘to practice what I preach’.

Want goed voorbeeld(scherm)…doet minder sociale media volgen;)

Permanent link to this article: http://www.leeslinda.nl/?p=1142

3 comments

    • Carolien on 14 June 2016 at 17:04
    • Reply

    Hoi Linda,
    Wat zou ik graag willen dat het door jou geschetste streven nog mogelijk was hier in huis .
    Voortgezet onderwijs, een andere fase. Waar wij in het begin nog riepen dat de mobieltjes beneden bleven liggen, is het schoolbestaan zo gedigitaliseerd dat zonder scherm huiswerk maken bijna onmogelijk is. De gekochte agenda’s van onze kinderen zijn nagenoeg leeg (waarom koop ik die dure dingen eigenlijk nog) en al het huiswerk kunnen ze online vinden. Net zoals de calculator en de woordenboeken… Het gaat allemaal online!

    Aan de ene kant vind ik het verschrikkelijk, ze worden makkelijk afgeleid in hun concentratie door groepsapps ed
    Maar ook als ze de telefoon verplicht beneden moeten laten liggen kan een YouTube filmpje op de pc ook heel verleidelijk zijn.

    Aan de andere kan moeten ze ook met deze verleidingen om kunnen gaan. Als wij de kinderen “scherm-beperkt” opvoeden en ze gaan over een paar jaar het huis uit voor een HBO op WO opleiding dan worden ze hier ook aan bloot gesteld zonder dat er een ouder is die hen op hun verantwoordelijkheden kan wijzen.

    Ik denk dat het een onderwerp is waarin een ieder voor zichzelf bepaalt wat bij het gezin past.
    Maar ik geef je gelijk, als de kinderen nog kleiner zijn is er niets mis met buiten spelen, spelen met potten en pannen of met een wc rolletje.

  1. Hoi Linda, erg pakkend geschreven weer. Hier ook erg lastig. Hebbenn allemaal een smartphone en /of tablet en 1 heeft inmiddels een eigen tv aangeschaft. De jongste zit op een school waar ze een laptop gebruiken, staan alle boeken op inclusief agenda, huiswerk opdrachten en in principe word alles op de laptop gedaan. Dus tja, het is niet meer uit te bannen al die electronica. Ben het wel met je eens dat je een soort van balans moet zien te vinden. Voor het ene kind zal dit een andere balans zijn dan voor het andere kind. Het ene kind heeft er nu eenmaal meer belangstelling en feeling voor dan het andere. Grenzen zijn lastig, vind het zelf ook moeilijk om geen scherm aan te zetten om nog even eea te checken…….of een column te lezen. 😉

    • Elselie on 6 September 2016 at 09:37
    • Reply

    Hoi Linda,

    Lastig thema, en ik denk dat iedereen in zijn gezin hier zijn eigen keuzes in moet maken. Mijn ervaring is dat schermspellen ook heel positief kunnen uitpakken. Zo vinden mijn zonen veel uitdaging in strategische spellen, spellen waarbij je echt moet nadenken, samenwerken en creatief denken. Ik vond het vroeger ook eng, maar nu zie ik de voordelen. Via het spellengebeuren hebben ze inmiddels vrienden gemaakt met wie ze dan weer live spellen doen aan tafel..Ik weet niet of zij die hadden gehad als ik ze geen gametijd had gegeven.

    Strategische spellen zouden zoon 1 misschien wel de nodige uitdaging kunnen bieden. Maar dan is een half uur te weinig om echt iets te bereiken. Als het alternatief is bankhangen met een encyclopedie kun je je afvragen of dat is wat je wilt…Wij maken zelf onderscheid tussen kinderen wat betreft pc tijd. Dus niet gelijke monniken gelijke kappen, juist omdat het voor de een een andere functie heeft dan voor de ander. Er wordt hier ook veel onderhandeld over de schermen. Grenzen zijn bij ons: na 8 uur s avonds (slapen) en max twee uur per dag. Genoeg om iets te bereiken in je game..

    Tegelijkertijd voel ik mij ook wel aangesproken, want de app en facebook halen veel tijd weg. Dus ik herken wel wat je schrijft…sterkte in de strijd!

Leave a Reply

Your email address will not be published.